3716 resultaten.
Steen voor steen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.075 voor steen…
Drie stenen zitten op een steen...
gedicht
4.0 met 6 stemmen
13.007 Drie stenen zitten op een steen.
Acht stenen liggen er om heen.
Daar onder liggen er nog negen.
Andere daar naast en tegen.
Een steen steekt half uit het zand naar buiten
om zich nog eventjes te uiten.
Leer, kinderen, dit uit zijne mond:
houd steeds een vuist boven de grond.
-------------------
uit: Tirade 1968…
Borrowdale
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
132 Bergen als bultruggen.
Hellingen waar je een tor wordt,
stilte hoorbaar toeslaat,
tijd vlug weggulpt langs watertjes...
Je nadert een persoonlijkheid.
Stapvoets voer je een gesprek.
'Het is goed om hier te zijn.'
(Beamende kreet van een lammetje.)
'Je wil er gretig tegenaan, hè?
Let wel: winden krijgen vat op je.
Ik kan wel tegen wat…
De Steen
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
1.337 Ik ben een steen.
Geef me een duw
En ik geef je te leen
Een lawine van stenen, ruw.
Maar niemand duwt.
Ik blijf staan en ween
Tot de storm luwt
En weer ben, een gewone steen.…
blauwe steen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
345 tussen beelden
in het park
tast ik je stilte af
geboren
in de zee
lig je ingetogen
gestold
een blauw gedicht
van steen
nata in mare
innemend als de welving
van je been.…
De steen
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
408 Als een steen mij op de maag ligt
Ligt hij mij niet in de weg
Als een kei mij op de weg ligt
Moet ik daar dan omheen
Als ik een kanjer van een rots ben
Beklim mij met een groot allure
Kun je zeggen dat je die steen
Met het meeste gemak hebt gehad.…
schrijf
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
158 schrijf in woord
aan een stijgend
beeld
dat ons in stenen
steedsverdeelt
tot mensen die
weer verder komen
langzaam rustend
in de mooiste
dromen…
het heeft de nacht gezien
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
222 onze liefde was
als een kostbare steen
in een ruwe rivierbedding
we werden ondergedompeld
in de heldere stroom
die ons kabbelend kuste
het leven verliep
als een rivierstroom
die zich haast naar zee
en zoals waterdruppels
de stenen uitholt, zo
versleet de tijd ons hart
de steen is geslepen, gekerfd
vol littekens het hart
het heeft de…
twee in buurland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
150 Iedereen 2cb
koel de trip
je leven een vuurwerk
of niet?
Beter is geïsoleerd
goed is niet haalbaar
verlicht nooit verleerd
intergalactisch gebaar.
Melancholisch gewaar
in twaalf stappen
de weg en het gevaar
wie zal `et ooit snappen.
Iedereen een eiland
niemand de rots
in de branding
en uit de brand
het schouwspel
de leugen…
vuur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
266 jaar na jaar
de vuursteen heeft
geen besef van tijd nodig
liggend wat oncomfortabel in
een rivier
steen te zijn
toevallige voorbijgangers schaatsend
met ijzers
is het ijs het enige
wat de steen
nog scheidende houd
om een vonk te creëren…
monoliet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
80 opmerkelijk genoeg
liggen in zwaar gesteente volle
kleuren in het verschiet
we gaan onze stenen nog breken
zo dadelijk
met blote hand
of tegenwoordigheid van geest
maar nu even niet…
Een ezel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
298 er was eens een ezel
die zich drie keer stootte
aan dezelfde steen
die midden op zijn pad lag
de eerste keer was het donker
de tweede keer had hij dorst
de derde keer was hij verliefd
hij zag niet waar hij ging
hij leerde aan zijn nageslacht
dit pijnlijk fenomeen
elke ezel echter zal zijn
eigen hoeven stoten
.…
Op de dood van Sterre
poëzie
4.0 met 119 stemmen
17.627 De hemel slaat geluid, ik hoor hem door mijn stenen,
En zegt, mijn Sterre staat in 't heilige gebied
Waar zij de Godheid, waar de Godheid haar beziet,
En, voegt het lachen daar, belacht mijn ijdel wenen.…
Steen op Steen
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.417 Steeds als Henk weer ging verbouwen
en met stenen liep te sjouwen
voor een muurtje dat hij maken zou
dan was hij de sigaar
want zijn vrouw die er op toe zag
en als sfinx er op de bank lag
klaagde meters steen en been
en gaf hem zinloos commentaar
Zeg Henk, je moet het zelf weten
maar je bent een steen vergeten
en dus zeg ik het maar even…
Steen-voor-steen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
109 'k Was thuis en
Dacht dat ik droomde
'k Was daar en
Zei tegen mijzelf:
Voor áltijd
Nooít meer eenzelfde
N-E-G-E-N - E-L-F…
Steen voor steen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
207 Ik kan niet dichten
al sla je me met een hamer
ik kan wel mooi zingen
vraag maar aan mijn badkamer
Toch heb ik een blauw vermoeden
dat er een gedicht in me zit
of een lied van verlangen,
belofte, liefde en gemis
Snelle dagen splijten ons uiteen
en voegen ons weer samen
steen voor steen metselen we aan dit huis
en nestelen ons in geborgenheid…
[ Een steen op een steen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
51 Een steen op een steen
op een steen, zo klim ik steeds --
verder naar boven.…
Steen voor steen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
489 ik bak de
stenen zelf weer
heb genoeg geraapt
met wat voor handen was
uit rotsen die een
levenlang partij beloofden
in voegen slechts een fraaie
schoorsteen deden roken
de fundamenten delen we
steen voor steen zal
ik gaan bouwen met specie
om samen van te houden
zie je ogen in het
nieuwe licht verschrikken
door de open ramen…
Verbinden
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
184 We moesten, als het even kon, verbinden,
De Koning had dat zelf met Kerst gezegd.
Komt van zijn woorden doorgaans niks terecht,
Met oudejaar wist men elkaar te vinden.
Daarbij zou men elkaar ook flink verwonden,
Niet vaak is er die nacht zoveel verbonden.…
De Steen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
343 Bevrucht door aarde,
gedijende bij tijd,
wordt hij geboren door druk,
ondanks dat wrijving hem slijt
Hij is hard als hij valt,
aangetrokken door zwaartekracht
Hard wanneer gegooid of gevangen,
wees op hem bedacht
zijn leven is lang,
en staat schijnbaar stil
Kritiek doet hem niets,
hoewel geen ijzeren wil
Laag bij de gronds,
zijn omtrek…
De stenen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
585 tijd is niets dan vlijtige wisselingen
het wachten op of onder handenwringen
van gesloten keien waarbij geen verstand
scherpte vindt geen snijdende openingen
ik weet niet genoeg uit stenen te knijpen
ze zeggen alles in hun eigen woorden
over eeuwen die moeilijk te begrijpen
zijn zonder ze verstandig bij te slijpen
soms denk ik iets van hun…
De steen
gedicht
3.0 met 13 stemmen
10.431 In de tuin lag
reusachtig een steen van twee doorsnee
bij één. Doopvontig was hij, een slordige
ster met een mond. Ik liep
door de tuin met een boog om de steen en keek
ervan weg. Toen stond hij op, vernielde
perk en gazon terwijl hij achter me aan
de terp op klom.…
Een met de steen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
649 hakken wil ik
tikken
vorm laten groeien
door weg te nemen
als Michelangelo
eruit halen
wat er in zit
laten vallen
wegspringen
wat overbodig is…
als een steen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
400 als een steen
die jij in de vijver gooit
naar beneden zinkt
en kringen maakt
rimpels op het water
steeds wijder uit elkaar
hoor je dan
wat ze aan het zeggen zijn
roepend mompelend stil
of weet alleen
de eeuwigheid waarom
we lawaai maken om te zwijgen
roepend mompelend stil…
Steen
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
644 hij schonk hem
omdat enkel een steen
hem onsterfelijk scheen
een steen
zomaar een kiezelsteen
ze kust hem en gooit
want zo alleen
verliest ze hem nooit…
Steen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
507 Hen wil het blijkbaar beter lukken,
kon niet m’n glimlach onderdrukken:
''Een steen fladdert uit de boom''.…
als een steen
hartenkreet
2.0 met 49 stemmen
9.256 er zijn zoveel mensen op de wereld
mensen geven me haat
mensen laten me alleen
en daar word ik zo hard van als een steen…
De steen
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
253 Wanneer een vallende ster
een brandende meteoor ontmoet
versmelten magma en straling
in onnavolgbare stromingen
Bloeiende erupties ontstaan
geven boeketten rood en oranje licht
Laten zij het heelal nog een keer knallen
zonder zwarte gaten te veroorzaken
De gesmede komeet reist verder
geen grenzen en ongeremd…
steen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
210 ik
leg
een
steen
en nog
een steen
één voor één
ik bouw een vloer
een vloer van steen
steen voor steen
één voor één
en nog een
steen
leg
ik…
steen
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.208 die steen is mijn moeder niet
die steen is niet mijn pa
verweerd en hard en koud
ik hark en plant verdriet
alweer opnieuw verweesd
keer ik terug naar het leven…